Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x

 

 

baner2

Kliknij w obrazek powyżej aby przejść  do Multimedialnego Przewodnika po gminie Wieliczki

Turystyka w gminie Wieliczki


Nie odkryte jeszcze przez turystów tereny gminy oferują azyl zwolennikom wypoczynku w ciszy i samotności. Duże obszary zieleni, jeziora i rzeki sprzyjają uprawianiu aktywnego wypoczynku.
Jezioro Olecko Małe, nad którym leży wieś, jest doskonałą bazą wypadową dla zwolenników nie tylko turystyki wodnej ale również pieszej lub rowerowej. Malowniczo położone wśród wzgórz jezioro, oferuje bogactwo ryb i możliwość uprawiania sportów wodnych.
Na terenie naszej gminy istnieją również dogodne warunki uprawiania sportów zimowych, szczególnie narciarstwa. Po długich, czynnie spędzonych dniach, wieczór można spędzić w Gminnym Ośrodku Kultury w Wieliczkach wyposażonym m.in. w sprzęt komputerowy, bilard oraz nagłośnienie umilające pobyt w Ośrodku. Warto wspomnieć, że właściwe zaopatrzenie dla turystów gwarantuje liczna sieć sklepów na terenie gminy.
W 2010 roku oddano do użytku pole biwakowe położone na dawnej strzelnicy. Na obiekcie znajdziemy m.in. zadaszone wiaty ze stołami, murowane miejsca na ogniska, natryski oraz toalety. Pole jest dostępne bezpłatnie dla każdego chętnego – zarówno z terenu Gminy Wieliczki jak i całej Polski, z turystami zagranicznymi włącznie.
Przyjeżdżając do Wieliczek warto odwiedzić zabytki. Najcenniejszym zabytkiem klasy „0″ jest kościół wykonany z modrzewia. Wybudowany on został w 1677 roku. W latach 2009-2011 wnętrze kościoła zostało odnowione. Warto tu obejrzeć także młyny wodne z przełomu XIX i XX w. znajdujące się w Starostach i Nowym Młynie. Na terenie gminy znajdują się też liczne cmentarze z I wojny światowej w Sobolach, Wieliczkach, Norkach, Nowym Młynie i Markowskich.
Przez Gminę Wieliczki przepływa rzeka Lega – prawobrzeżny dopływ Biebrzy. Rzeka daje możliwość urządzenia spływu kajakowego z jednoczesną możliwością zobaczenia zabytkowych młynów wodnych.
Pole biwakowe w Wieliczkach

Zabytki


Drewniany kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny, budowla pseudobazylikowa z bocznymi emporami. Pod względem planu i rozmiarów zbliżony do kościoła w Ostrykole. Na belce napis informujący o wybudowaniu w 1676 r. Wieża dostawiona w latach 1693-1694. Korpus, chór i boczne aneksy konstrukcji zrębowej, węgły na „jaskółczy ogon”, wieża szkieletowa. Cały budynek jest oszalowany, a wnętrze z płaskim stropem. Ołtarz z bogatą ornamentacją, wykonaną przez snycerza z Olecka w 1708 (snycerz Schöbel). Ambona pochodzi z początków XVIII w., ufundowana przez proboszcza Michała Giżyckiego, polichromia na ambonie wykonana w 1712 na koszt parafii.


Historia

Z wykopalisk znalezionych na terenie gminy można wnioskować, że już kilka tysięcy lat temu mieszkali tutaj ludzie. Źródła podają, że w pobliżu Cimoch znaleziono w ubiegłym stuleciu dwie kamienne motyki oraz jedną motykę kamienną w samej wsi. Znaleziono też dwa topory kamienne. Ślady osadnictwa pochodzą z okresu wczesnej epoki żelaza (700 p.n.e. – 300 p.n.e.). Później ziemie te zamieszkiwali Jaćwingowie. Kres ich istnieniu położył zakon krzyżacki.
Najstarsze wzmianki o nadaniu ziem dotyczą wsi Sobole. W 1471 r. komtur z Pokarmina nadał Stanisławowi Litwinowi na prawie magdeburskim 15 włók. Osadnictwo na szerszą skalę rozpoczęło się po zhołdowaniu Prus przez Polskę w 1525 r.
Wieliczki istniały już w 1540 r. i składały się z trzech włók sołeckich oraz 40 uprawianych przez chłopów czynszowych na prawie chełmińskim. Parafia ewangelicka powstała przed 1552 r., a szkołę zorganizowano wkrótce po tym. Pierwszym pastorem był szlachcic polski Stanisław Rybiński. Ze spisu dokonanego w 1600 r. wynika, że we wsi mieszkali sami Polacy. Spokojne życie mieszkańców wsi było przerywane przez różne zawieruchy dziejowe. W 1656 r. najazd Tatarów zniszczył wieś, został spalony również kościół. Na początku XVIII w. mieszkańców zdziesiątkowała klęska zarazy.
Rozwój regionu rozpoczął się w II poł. XIX w. Szczególnie widoczne było to w Cimochach. We wsi znajdowała się komora celna, przez którą przechodziły towary importowane z carskiej Rosji, jak len, zboże płótno. Docierał tu także prywatny omnibus. W 1860 r. założono w Cimochach urząd pocztowy. W czasie I wojny światowej w 1915 r. wybudowano linię kolejową Olecko – Suwałki, co znacznie ożywiło gospodarkę.
Okolice Wieliczek długo i skutecznie broniły się przed germanizacją. Jeszcze w 1890 r. na ogólną liczbę 4692 parafian, Polaków było 3 970. Pozytywną rolę w obronie polskości odegrała parafia ewangelicka. Pastor J. Fryderyk Schrage był jednym z twórców uchwały synodu w Olecku, w której protestowano przeciwko usuwaniu języka polskiego ze szkół. Również mieszkańcy bronili swej polskości. Jednym z nich był Jan Jenczio (1797-1884), który całe życie spędził w Markowskich. Był człowiekiem głęboko religijnym, pisywał artykuły i wiersze do „Kalendarza Królewsko-Pruskiego”.
Wybitną postacią wywodzącą się z Wojnas był Krystyn Lach Szyrma – profesor filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Uczestniczył w powstaniu listopadowym w randze pułkownika. W działalności naukowej szczególnie zasłużył się jako prekursor i inicjator badań etnograficznych.
Leżące w strefie przygranicznej tereny gminy były widownią pierwszych starć bitewnych podczas I wojny światowej. Cimochy zostały zajęte z 3 na 4 sierpnia 1914 r. przez kawalerię rosyjską, która posuwała się w kierunku zachodnim, staczając potyczki z Niemcami.
W czasie II wojny światowej oddział Suwalskiej Brygady Kawalerii otrzymał zadanie rozpoznania nieprzyjaciela na kierunku Raczki – Cimochy. W nocy z 2 na 3 września 1939 r. oddział pod dowództwem majora Witkowskiego przekroczył granicę i omijając Cimochy na południu wszedł na drogę Cimochy-Olecko. W walce zdobyto stanowisko ogniowe broni maszynowej, strażnicę Grenzschutzu, stację kolejową i inne obiekty wojskowe.
Wieliczki swoją nazwę wzięły najprawdopodobniej od rodowego nazwiska – Wieliczek.

 Daugkartine rusijos viza klaipeda kiek kainuoja